Welpen zomerkamp 2019

Zaterdag 13 juli

Aankomst in Papenvoort
Het is de eerste zaterdag van de zomervakantie, en dat betekent voor de Welpen van de Johannes Post Groep: zomerkamp!!! Rond een uurtje of drie ’s middags komen de eersten aan op het landgoed Mariahoeve te Papenvoort. Van de leiding kregen de jongens te horen waar zij hun slaapspullen mochten klaar leggen. Ze zeiden hun ouders gedag, de één met wat meer moeite dan de ander.

90 jarig jubileum JPG van start
Het eerste weekend staat in het teken van het 90 jarig jubilieum van de JPG, alle speltakken zijn aanwezig en openen het weekend feestelijk.
Als eerst gezamenlijke activiteit was het avondmaal. De stam, bestuur en PAG hadden voor alle jeugdleden en leiding lekkere macaroni klaar gemaakt waar iedereen van kon genieten. Na het avondmaal was het tijd om gezamenlijk wat liederen te zingen onder begeleiding van Jaap (verkennerleiding) met de gitaar. Hierna bleek het helaas voor de welpen afgelopen te zijn bij de festiviteiten.

Charles Fonk, de ontdekkingsreiziger
Maar eenmaal op hun kampterrein bleek slapen er nog niet van te komen. Charles Fonk stond hen op te wachten. Hij is een echte ontdekker, arts en kwam van de andere kant van het woud. Hij had in het bos van Papenvoort bijzondere dieren ontdekt en deze wou hij graag aan de welpen laten zien. Het bijzondere aan de dieren was dat zij nergens anders voorkwamen behalve hier. Zo ook, Oinkie Poinkie. Een prachtig wezen dat leek op een dubbele krokodil. Charles nam de welpen mee naar de plek waar hij Oinkie Poinkie voor het laatst had gezien. Op de plek aangekomen schrokken zij zich een hoedje, Oinkie Poinkie was gevangen genomen. Een enge man die zichzelf Handelaar de Handelaar noemde bleek de dader te zijn. Hij had ook de bijzondere dieren ontdekt en zou ze allemaal gevangen nemen en verhandelen. Dat kon Charles Fonk natuurlijk niet laten gebeuren, gezamenlijk wisten zij de Handelaar af te leiden en Oinkie Poinkie te bevrijden. Eenmaal terug op het kampterrein spraken zij af om de volgende avond de Handelaar op te zoeken om met hem eens een hartig woordje te spreken.

Zondag 14 juli

Spelen bij het Boomkroonpad
Na een wat slapeloze nacht voor sommige welpen vanwege de bruisende energie (iets wat kenmerkend is voor elk kamp), een lekker ontbijtje en een spelletje Spons-Water- Vuur gingen de welpen op pad naar het Boomkroonpad. Vanuit Papenvoort is dat enkele kilometers fietsen en daar kun je ideaal spelen in de bossen en de bomen. De jongens hebben hier zich enige tijd weten te vermaken om vervolgens huiswaarts te keren richting het kampterrein.

Een lekker stukje vlees vergt geduld
Bij terugkomst van het Boomkroonpad was het even tijd om wat bij te komen van al het spelen, rustig chillen in het net of even een boekje lezen in de tent. Daarna stond er een BBQ op het programma gezamenlijk, met alle andere speltakken. Gezien de grootte van de groep vergde een lekker stukje vlees wel wat geduld. Echter bleek de combinatie van vlees met voldoende broodjes en salade erg lekker en konden alle welpen met de buikjes gevuld hun avond weer vervolgen.

Plop, plop, plop
Plop? Huh? Charles Fonk kwam weer langs in de schemeravond en die had het over een prachtig dier die hij had gespot in het bos. Ze zouden ook samen nog op zoek moeten gaan naar Handelaar de Handelaar om eens een goed gesprek met die man te hebben. Zo gezegd, zo gedaan. De welpen zijn met Charles op pad gegaan, struinend door de bossen en zwalkend over de paden zagen zij daar over een scheef bruggetje over het water een lange plop, een verlengde versie van Kabouter Plop. Terwijl de groep Plop aan het bewonderen was kwam daar in eens de Handelaar, en hij was niet alleen. De Handelaar had een hulpje meegenomen, met een moker en een slepend been. Gezamenlijk met de Handelaar heeft hij Plop gevangen genomen. Charles probeerde nog wel het gesprek te voeren, helaas viel er niet tegen te praten. Tezamen met de welpen besloot Fonk om de Handelaar de volgende dag te gaan vangen, dat was beter dan de wezens te waarschuwen.

Maandag 15 juli

Voor het eerst een duohike
De welpen hebben op maandag voor het eerst een duohike gedaan. Er stond niet alleen lopen op het programma, maar ook fietsen. Helaas bleek de hike voor alle groepjes toch wel lastig, ondanks dat deze nog is nagelopen door de leiding. De welpen zijn in vier verschillende groepen ’s ochtends direct gestart na het ontbijt. De tocht begon vanaf de Mariahoeve op de fiets naar Post 1. Dit deel ging doormiddel van een kruispunten route. Op deze locatie moesten de welpen door middel van 5 foto’s een stripverhaal maken waarin zij lieten zien hoe de Handelaar gevangen kon worden genomen. Alle welpen hadden bedacht dat het eindigde met Charles die bovenop de Handelaar zat.

Trappersbaan bij post 2
De tocht vervolgde van Post 1 naar Post 2, door middel van een strippenkaart gingen de verschillende groepen te voet verder. Dwalend door boswachterij Gieten wisten zij (wederom met kleine omwegen) de volgende post te bereiken. Hier hadden Baloe en Hathi een trappersbaan gebouwd waar de welpen over konden klimmen om door te kunnen lopen. De trappersbaan bestond uit een slinger, ladder, indianenbrug, buikschuif onder een camonet en nog twee verrassende elementen.

We hebben knaks gegeten
Om de tocht te vervolgen van post 2 naar post 3 was de route beschrijving een beetje cryptisch. Elk kruispunt heeft een aantal afslagen, de beschrijving gaf aan welke afslag genomen dient te worden. Dit moest vanaf links worden geteld. Bij een normaal kruispunt zou dan “2” rechtdoor betekenen en “3” rechtsaf. De route gaat zuidwaarts, vlakbij het Neie Hemelrieke was post 3. Chil en Kaa zaten al een poosje op de verkeerde plek te wachten, nadat zij door Rama en Raksha op het juiste kruispunt zijn gezet konden zij de broodjes knakworst uitdelen aan de harde lopers. De welpen zijn vervolgens met een kompas in de hand weer richting het westen gestuurd om te eindigen bij post 4 (eerst post 1). Vanaf hier gingen zij onder begeleiding van de leiding weer rechtstreeks naar het kampterrein.

Rust ter voorbereiding van de overval
Na een stevige hike, een rustig uurtje op het terrein, een lekkere maar beetje pittige nasi, nog een rustig uurtje waren de welpen er weer klaar voor. Charles Fonk kwam weer langs, de welpen hebben onder het genot van marshmallows Charles uitgelegd wat hun plan was. Ze kwamen aardig overeen en Charles besloot het plan uit te voeren. Hij had ondertussen meerdere hulpjes gevonden waar de welpen langs moesten gaan sluipen om bij de Handelaar te komen. Het eerste hulpje, in een bruin gewaad, wisten zij onder leiding van Charles voorbij te gaan. Het tweede hulpje, in een wit gewaad, werd afgeleid door een tak te gooien vlak bij hem. Zo konden welpen er langs glippen. Eenmaal bij de Handelaar verliep het plan niet vlekkeloos. Charles was niet in staat de Handelaar te overvallen en kon zelfs nog maar ternauwernood ontsnappen aan de Handelaar en zijn te hulp gekomen hulpjes. Wegrennend schreeuwde Charles nog: “Welpen, ik zie jullie morgen weer”.

Dinsdag 16 juli

Adrenaline, ijsjes en patat
Na een nachtje slapen (het 3e nachtje alweer) was het tijd voor een ontbijtje. Zoals gewend van zondag en maandag vroegen de welpen of zij weer een lunchpakketje (LuPa) moesten maken. Dat hoefden zij niet, dat was natuurlijk wel wat gek. Maar goed, de leiding had blijkbaar iets anders in petto. Samen stapten we weer op de fiets en zo reden we langs het Boomkroonpad en door het bos. Aan het einde van de tocht was daar: Attractiepark Drouwenerzand!!! Fantastisch! De hele middag hebben de welpen gespeeld en in attracties gezeten. Natuurlijk hebben zij ook teveel ijsjes kunnen eten, net als patat, frikandellen, kroketten, hamburgers en noem maar op. Vraag maar niet aan uw zoon wat hij allemaal heeft gehad, voor de komende maand in elk geval genoeg.

Fietsen, chillen en lasergamen
Uitgeraasd, uitgespeeld en met de buikjes vol stapten de jongens weer op de fiets om huiswaarts te keren. Op het kampterrein was het weer tijd voor een rustuurtje, even rustig een Donald Duck lezen of een klein spelletje spelen. Eten hoefde natuurlijk niet meer, dus dat scheelde koken voor de leiding.
Toen het een beetje begon te schemeren, en de zonsterkte wat afnam had de welpenleiding een verrassing in petto. Een bosvak was omgetoverd tot “warzone”, compleet met safezone, schuilplaatsen, en afgebroken muurtjes. We gingen lasergamen! Eerst werd de groep opgesplitst in tweeën en moest men viltjes van de tegenpartij stelen en die terugbrengen naar de eigen safezone. Daarna was het tijd om ieder voor zich te spelen. Degene die overbleef aan het eind was de winnaar. De spelletjes werden natuurlijk vol enthousiasme en erg zeer fanatiek gespeeld. Er is tot diep in de nacht nog over gepraat.

Woensdag 17 juli

Van al dat spelen wordt je moe
Afgelopen dagen waren natuurlijk voor iedereen spannend, leuk, druk, chaotisch, fantastisch en ook zeer vermoeiend. Daarom had de leiding besloten dat het goed zou zijn om iedereen uit te laten slapen. De welpen hebben bijna allemaal tot 9 uur geslapen. Degene die eerder wakker waren geworden hielden zich muisstil zodat de ander kon door slapen. Na het wakker worden vroegen zij zich wel af waarom Charles Fonk de vorige avond niet was langsgekomen. Chil wist hen te vertellen dat Charles aan de leiding had doorgegeven pas vandaag te komen, hij had het te druk met het voorbereiden van de val.

Allemaal weer heerlijk fris en schoon
Zo’n kamp brengt heel veel indrukken met zich mee. Maar dat de jongens vies worden kan hen niks deren. Zij zijn daar dan niet van onder de indruk. Elke avond wordt ze nog wel specifiek verteld even het gezicht, armen en benen te wassen zodat ze volgende ochtend er “schoon” uitzien. Omdat de ouders op donderdag komen moeten de welpen natuurlijk wel verzorgd voor de dag komen. Daarom, met zijn allen, op de fiets naar Borger. Een bezoek aan het vakantiepark Hunzedal. Niet vanwege het park, maar vanwege het zwembad. Voordat de welpen het bad indoken moesten zij eerst verplicht onder de douche. Daarna konden zij van de glijbaan, door de stroomversnelling en spelen in het diepe bad.

Eindelijk de handelaar gevangen
De laatste avond was het dan zover. Handelaar de Handelaar moest vanavond gevangen worden genomen. Morgen zouden de welpen immers naar huis gaan. Charles Fonk kwam in zijn prachtige kerstbroek langs om de welpen op te halen en mee te nemen op avontuur. Net als maandag slopen zij langs de verschillende hulpjes van de handelaar. Eenmaal bij de plek van de Handelaar wist Charles Fonk hen uit te dagen. Hij wist de hulpjes af te leiden en de Handelaar te lokken. De welpen renden voor de Handelaar uit zodat hij achter hen aankwam. Op de grond lag een onzichtbaar net. Op het moment dat alle welpen en Charles over het net waren, stonden Jarno en Stijn klaar om het net over de Handelaar heen te trekken. Hij was gevangen! Omdat de Handelaar niks meer kon uitvoeren, vielen zijn hulpjes stil neer. De Handelaar was verslagen, opgelucht keerden alle welpen terug naar hun kampterrein. Nog van slag van dat het hen gelukt was, zochten zij hun tent weer op.

Donderdag 18 juli

De laatste dag breekt aan
Jammer maar helaas, de zonnestralen van de laatste dag breken door de nachtelijke stilte. Direct konden de jongens aan de slag om hun spullen weer bijeen te zoeken. Door elkaar te helpen wist iedereen hun matje en slaapzak weer op te rollen en in het hoesje te krijgen. Na afloop van het ontbijt, en wederom het smeren van een LuPa was het tijd voor de laatste activiteit. Een bezoek aan Borger.

Hunebed hoofdstad van de wereld
Na ongeveer 8 km waren we weer in Borger, de dag ervoor waren wij hier natuurlijk ook al geweest om te zwemmen. Dit keer was het echter tijd om het dorpje zelf wat beter te kunnen bekijken. Niet dat het de welpen iets uitmaakt hoe het dorp eruit ziet. Zolang zij er snoep en een Donald Duck kunnen kopen zijn zij snel vermaakt. Nog een uurtje door de straten struinen, zwerven en ieder winkeltje weer in- en uitlopen was het tijd om weer op de fiets naar huis te gaan.
Op het kampterrein stonden de eerste ouders hun kroost alweer op te wachten om mee naar te huis te nemen. Ter afsluiter hebben de welpen gezamenlijk vertelt wat zij de afgelopen dagen hadden gedaan. Het was voor de één een misschien wat warriger verhaal dan voor de ander, daarom bovenstaand verslag. Na de zomer gaan we weer los met de opkomsten op de zaterdagmiddag, tot dan!